1996:

In 1996 vierde de Koninklijke Roei- en Nautische Sport Oostende (°1871) haar 125-jarig bestaan.Naar aanleiding hiervan werd een ambitieus feestprogramma samengesteld. Eén van de ideeën van bestuurslid Roland Boucquez, geïnspireerd door zijn kennismaking met roeiregatta in Henley (2 ploegen per race), Monaco (gebruik van een keerpunt) en de "Schelde­feesten" in Doel (gebruik walvissloepen van de Marine), bestond eruit firma's uit te nodigen ons jubileum mee te vieren door deel te nemen aan de 1° uitgave van de "Walvissloepenrace" op de laatste zaterdag van de maand augustus 1996. 13 firma's schreven zich met een verrassende geestdrift in. Reder Willy Versluys schonk uit sympathie een heus scheeps-stuurrad voor de winnaar. Een graveur dacht echter verstaan te hebben "reis" i.p.v. "race", zodat Rosenbauer Belgium de eerste winnaar werd van de "Walvissloepen REIS". Minder grappig was het ongeval met een reddingsboot die met motorpech plotseling krachtig aangezogen werd naar de openstaande sluis (uitzonderlijk veel regen veroorzaakte wateroverlast in het binnenland). De schade bij de 5-meterdiepe duik beperkte zich gelukkig tot lichte kwetsuren en een verloren reddingsboot.
KRNSO wou het bij deze ene jubileumeditie houden, maar de firma's drongen zelf aan op voortzetting. Het past blijkbaar in de bedrijfsfilosofie werkgevers, kader en werknemers af en toe eens samen te brengen in een andere omgeving dan de werkvloer, bv. op een sportief en tegelijk ludiek gebeuren (Nautical events & business incentives ?) . KRNSO bezweek voor deze verzuchting.
 

1997:

De 2° uitgave werd opnieuw gewonnen door Rosenbauer Belgium tot grote vreugde van bedrijfsleider Guido Deschacht, die zich ontpopte tot één van de meest geestdriftige medewerkers en ondermeer verantwoordelijk was voor de groeiende lijn inschrijvingen. 17 ploegen, waaronder één Nederlandse. We werden "Internationaal". Spelbreker was ditmaal de regen.

1998:

Voor de 3° uitgave boden zich 20 firma's aan, weer een verruiming ook naar de andere regio's toe, Oostende, Bredene, Gistel, Oudenburg, Jabbeke, Brugge ...en voor het eerst een damesploeg.Tot grote verbazing van de organisatoren bood zich een dokter van de Vlaamse Gemeenschap aan voor...dopingcontrole. Een plasje was voor de dorstige roeiers geen probleem. Rosenbauer won een derde maal.
 

1999:

Er was blijkbaar geen houden meer aan: 28 firma's zijn geïnteresseerd. Zelfs uit Lokeren en Aartselaar komen aanvragen...en top of the bill...voor het eerst ook uit...Duitsland. De Europese gedachte indachtig weigeren we niemand. Ook onze grenzen staan open. De Karlsrühese pompenfabrikant "METZ" was meteen goed voor de zege bij haar maidenwedstrijd.

2000:

Opnieuw 32 firma's (de organisatie dreigt uit haar voegen te scheuren) uit België, Finland, Oostenrijk en Duitsland. De kunstenares Josiane Vanhoutte, die o.m. het "Koning Boudewijn"-standbeeld in Oostende realiseerde, schenkt uit sympathie een "eeuwige" Wisselbeker ("The Whaler") voor één jaar voor de eindwinnaar. Ook zijn er voor het eerst prijzen voor de beste damesploeg en voor de ploeg met de scherpste chrono. De hoofdtrofeeën gaan naar Haven Oostende, de winnende damesploeg komt uit het revalidatiecentrum B.Z.I.O.
 

2001:

dreigt even een rampjaar te worden. KRNSO krijgt te horen, dat de Marine niet langer eigenaar is van de sloepen. Ze worden “weldra” overgedragen aan een project voor sociale tewerkstelling, het M.S.O., vallend onder de bevoegdheid van Haven Oostende. De club en het O.C. sloven zich uit om de boten van de nieuwe eigenaars te lenen, maar uiteindelijk krijgt minister Johan Vande Lanotte het voor ons voor mekaar. De 6de editie kan plaats hebben op 25.08.01. Onze onzekerheid verklaart de mindere opkomst. 20 firma’s met ondermeer Rosenbauer International, die voor de derde maal de lakens naar zich toehaalt.

2002:

We krijgen opnieuw de toelating van de heer André Nolf, MSO-diensthoofd, om de onmisbare sloepen, ondertussen met de hulp van de “Vrienden van de Mercator” volledig heropgekalfaterd, te gebruiken voor onze WVSR. Voor het eerst sedert het begin is het organiserend comité grotendeels vernieuwd en verjongd, het nieuwe team doorstaat met glans de vuurdoop. De Oostendse Reddersclub ontpopt zich onder de 19 deelnemende bedrijven tot “Overall” heerser en wint én bij de mannen, én in een recordtijd, én bij de dames.

2003:

De vernieuwing zet zich voort, een doorgedreven informatisering zorgt ervoor dat de races en de reeksen elkaar vlot kunnen opvolgen, wat borg staat voor nog meer spektakel. Jacali-Chocolaterie wint met glans, bij de dames gaat Mutoh II met de eer lopen.

2004:

Opnieuw een zeer geslaagde editie, de ploegen van Proviron (trouwe deelnemer vanaf de eerste editie) bereiden zich zeer goed voor, wat hen de overwinning oplevert zowel bij de dames als in de open klasse !

2005:

Een zeer groot deelnemersveld met in totaal 46 ploegen die strijden voor de eer van hun bedrijf ! Proviron had sedert het vorige jaar de smaak van de overwinning te pakken en herhaalt hun succes. Ook het bezoek van de "Nele" gaat niet onopgemerkt voorbij !

2006:

43 ploegen in deze editie. Loodswezen Oostende doet voor de eerste keer mee en gaat direct voor de overwinning! De dames van Proviron bevestigen nogmaals hun klasse. Wie gaat de uitdaging met hen aan?

2007:

50 ploegen nemen deel, meteen een record! Opvallend is het hoge niveau van de deelnemers. DAB Loodswezen Oostende wint nipt van Summa in een zeer spannende finale. Bij de Dames is het verschil eveneens miniem, Maenhout Dames kaapt de 1e plaats weg, direct gevolgd door Plantec Dames.

2008:

36 ploegen nemen dit keer deel. Proviron wint in de Open Klasse, met 6sec. voorsprong op Summa. Maenhout Dames wint voor het 2e opeenvolgende jaar, met nipte voorsprong op Proviron Dames.

2009:

De economische crisis laat zich ook op de WVSR voelen en er zijn heel wat minder deelnemers. In Open Klasse wint Mutoh voor Orac. De dames van Maenhout kapen voor de 3e opeenvolgende keer de 1e plaats weg, Verstraete Dames is 2e.

2010:

Terug wat meer deelnemers dit jaar. Na jarenlange deelname wint Summa welverdiend in Open Klasse voor Bonar-Xirion II na een zeer spannende finale. Bij de Dames winnen Verstraete voor Frima.

2011:

Voor het eerst een nieuwe tijdsindeling, met 1e start na de middag en BBQ 's avonds. Een vergelijkbaar aantal deelnemers als vorig jaar. De ploeg van Firetechnics wint overtuigend. Bij de Dames winnen Frima.